Got 19995 bytes response, method=default Response decode error Homilia Arcybiskupa Katowickiego; Święto św. Rodziny; Piekary 2017.12.31

katedra

Homilia Arcybiskupa Katowickiego; Święto św. Rodziny; Piekary 2017.12.31

Okazja do świętej rozmowy!
Homilia Arcybiskupa Katowickiego; Święto św. Rodziny; Piekary 2017.12.31 1. Podczas tej Eucharystii - w której przychodzi do nas Boży Syn dziękujmy Bogu Ojca za dar Syna. Tę prawdę Jan Apostoł ujął w następujące słowa: Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał… (J 3,16). Dał Go – przez ukryte działanie Ducha Świętego, co wskazuje, że w tajemnicę zbawienia człowieka angażuje się cała Trójca Święta.
2. Uświadamiamy sobie te prawdę w niedawno rozpoczętym roku duszpasterskim, przeżywanym ze świadomością napełnienia Duchem Świętym. Bo tajemnica zbawienia człowieka trwa; dokonuje się w Kościele i przez Kościół, w sakramentach Kościoła, przez które działa Chrystus mocą Ducha Świętego.
Ten Duch, to Duch Jezusa. Sprawia On, że ponawiane są czyny Jezusa, że głosi się naukę Jezusa, że powtarzane są modlitwy Jezusa; że przedłuża się poprzez łamanie chleba dziękczynienie, które Ojcu składał sam Jezus w wieczerniku i na kalwarii.
Duch Święty jest duchem jedności i podtrzymuje jedność między braćmi i siostrami w Jego Kościele. Duch Święty jest dynamiką, siłą, która rozprzestrzenia nowo założony Kościół „aż po krańce ziemi”; niekiedy zstępuje wprost na pogan, dając tym samym dowód, że jest wylany „na wszelkie ciało”; kiedy indziej wysyła ze specjalną misją tych, których sam wybierze, aby Jego mocą odnawiali oblicze ziemi! Jeżeli słowo Boże w świecie „wzrasta i pomnaża się” to wewnętrznym źródłem tego radosnego wzrostu jest Duch Święty!
Każdy został Nim namaszczony i napełniony – najpierw, kiedy stanęliśmy w wodach Jordanu; potem, kiedy przeżywaliśmy osobistą Pięćdziesiątnicę i teraz w godzinie Eucharystii, która jest również godziną Ducha Świętego.
​To On nas wyposażył na drogę chrześcijańskiego życia dając nam swoje dary – wyliczamy ich siedem.. Bo zawsze tak jest, że w każdym spotkaniu z Osobą dochodzi do wymiany darów; drugi daje nam niejako swoje bogactwo, swoje duchowe bogactwo, z którego czasem nawet w sposób nieuświadomiony korzystamy, czerpiemy.. Tak korzystamy z bogactwa Ducha Świętego, darów i charyzmatów, danych ostatecznie dla dobra Kościoła.
​To właśnie w Duchu Świętym poznajemy Chrystusa i wyznajemy, że „Jezus jest Panem”; w Nim też modlimy się do Boga; a nawet zwracamy się do Niego Jego własnym imieniem: Ojcze.
​Zauważamy również owoce Jego przemieniającej obecności.. Wśród nich wyliczamy: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie (Ga 5,22).

Drodzy!
Kiedy w czas Bożego Narodzenia patrzymy na Nowonarodzonego, to patrzymy nie tylko na Niego – dostrzegamy całą Świętą Rodzinę – Maryję, Józefa... To byli ludzie otwarci na działanie Ducha Świętego...
My też chcemy być otwarci na Jego działanie, pamiętając, że Duch Święty jest nie tylko architektem Kościoła w skali globalnej; jest nim też w skali osoby i wspólnoty osób, rodziny, którą często nazywamy Domowym Kościołem..
Chrześcijańska rodzina jest odzwierciedleniem naszego udziału w życiu Trójcy Świętej. Owocne relacje małżonków, a później rodziców i dzieci, stają się obrazem służącym do odkrycia i opisania tajemnicy Boga kontemplowanej przez chrześcijan poznających w Trójcy Świętej Boga Ojca, Syna i Ducha miłości.
„Trójjedyny Bóg jest komunią miłości, a rodzina jest jej żyjącym odzwierciedleniem. „Osoby naszego Boga w swej najbardziej wewnętrznej tajemnicy nie pozostają w samotności, lecz tworzą rodzinę, ponieważ w tajemnicy tej zawiera się ojcostwo, synostwo i sama istota rodziny, jaką jest miłość. Miłością w tej Bożej rodzinie jest Duch Święty”. Rodzina nie jest więc czymś obcym samej istocie Boga” (AL, 11).
Rodzina jest nie tylko zwierciadłem, w którym przegląda się Bóg, ale również świadkiem miłości Trójjedynego we współczesnym świecie.
3. Na taką rolę Rodziny – wskazują dzisiejsze czytania mszalne... Słyszymy najpierw o małżonkach – Abramie i Sarze... o ich
problemie bezdzietności, który ostatecznie doprowadził Abrahama do wiary w Boga; tak że nazywamy go ojcem wiary...
​Dzisiejsza ewangelia opisuje nam Świętą Rodziną spiesząca do jerozolimskiej świątyni... aby zadość uczynić Prawu Mojżeszowemu, aby Jezusa przedstawić... ofiarować Bogu... 
Już w świątyni spotykają Symeona i Annę... Obie postacie zostały nam przez Ewangelistę przybliżone..
Symeon..: „człowiek prawy i pobożny”, na którym spoczywał Duch Święty! Za Jego natchnieniem przyszedł do świątyni.. wziął dziecię Jezus na ręce, błogosławił Boga i mówił: „moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego Izraela”.
Ewangelia mówi nam również o prorokini Annie, bardzo podeszłej w latach. I jej charakterystyka jest krótka: „ pozostała wdową. Liczyła 84 rok życia; nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach”.
I Ona ujrzawszy dziecię Jezus: „sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jerozolimy”.

Bracia i Siostry!
Nowonarodzonego otoczyła opieką nie tylko Maryja i Józef.
Także pokolenie dziadków i babć: Symeon i Anna są ich reprezentantami. Nie sposób też nie zauważyć roli Abrahama i Sary w historii zbawienie; nie sposób nie zauważać roli małżeństw i rodzin w historii Kościoła, w dziejach ewangelizacji i w historii Kościoła na Górnym Śląsku...
Dlatego my zebrani tutaj – chcemy dziś w Święto św. Rodziny włączyć w naszą modlitwę dziękczynienie za pokolenia Symeonów i Ann, zapisanych głęboko w historii Kościoła i w naszej pamięci; chcemy im dziękować za domową katechezę, za świadectwo życia... za budowanie wspólnoty Kościoła; za to, że to na nich „spoczywał Duch Święty” i choć może nieraz nie kończyli uniwersytetów, to byli mądrzy Bożą mądrością..., mądrością, która wlewa Duch Święty; i byli mocni wiarą na wzór wiary Abrahama!

Bracia i Siostry!
Od bohaterki dzisiejszej Ewangelii – prorokini Anny możemy
się uczyć: nie rozstawania się ze świątynią i służby Bogu; wytrwałej modlitwy dniem i nocą. Od Symeona brania w opiekuńcze ręce każdego dziecka i błogosławienia każdej matce, każdemu macierzyństwu. Takie zadania zadaje nam dziś Duch Święty...

Drodzy Małżonkowie, Drodzy Młodzi!
​Niezapomniany pozostanie dialog papieża Franciszka prowadzony z wolontariuszami na zakończenie ŚDM w Krakowie (31.07.2016). Konkluzja tego dialogu brzmiała: „Rozmawiaj z rodzicami, z osobami starszymi, ale zwłaszcza
rozmawiaj z dziadkami. Jasne? Zatem, jeśli chcesz być nadzieją przyszłości musisz przejąć pochodnię od swojego dziadka i babci”.

Bracia i Siostry!
Tak więc Drodzy Bracia i Siostry – niech dzisiejsze święto – będzie dla was wszystkich okazją do świętej rozmowy... z pokoleniem rodziców i dziadków.. Dziękujcie pokoleniu naszych rodziców i dziadków, od których tak wiele otrzymaliśmy…
Niech będzie dniem dialogu z Duchem Świętym… Rozmawiajcie dziś ze św. Rodziną; bracia, rozmawiajcie z Józefem i Symeonem; siostry, rozmawiajcie z Maryją i Anną...
A Nowonarodzonego – przytulcie do serca – po macierzyńsku, po ojcowsku... Amen.

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media