Got 8293 bytes response, method=default Response decode error Powrót do swoich.. Homilia Arcybiskupa Katowickiego; Msza św. za sp. Bpa Eugeniusza Juretzko; Rojca 2018.01.21

katedra

Powrót do swoich.. Homilia Arcybiskupa Katowickiego; Msza św. za sp. Bpa Eugeniusza Juretzko; Rojca 2018.01.21

1. Nowy rok liturgiczny i duszpasterski przeżywamy ze świadomością napełnienia Duchem Świętym. Tajemnica naszego zbawienia trwa! Dokonuje się w Kościele i przez Kościół, w sakramentach Kościoła, przez które działa Chrystus mocą Ducha Świętego. 

Ten Duch, to Duch Jezusa. Sprawia On, że ponawiane są czyny Jezusa, że głosi się naukę Jezusa, że powtarzane są modlitwy Jezusa; że poprzez łamanie chleba – Eucharystię – wspólnota Kościoła zgromadzona w wieczerniku, uobecnia i ponawia dziękczynienie, które sam Jezus składał Ojcu w wieczerniku i na kalwarii.
Duch Święty jest dynamiką, siłą, która rozprzestrzenia nowo założony Kościół „aż po krańce ziemi”; niekiedy zstępuje wprost na pogan, dając tym samym dowód, że jest wylany „na wszelkie ciało”; kiedy indziej wysyła ze specjalną misją tych, których sam wybierze, aby Jego mocą odnawiali oblicze ziemi! Jeżeli słowo Boże w świecie „wzrasta i pomnaża się” to wewnętrznym źródłem tego radosnego wzrostu jest Duch Święty!
Każdy został Nim namaszczony i napełniony – najpierw, kiedy stanęliśmy w wodach Jordanu; potem, kiedy przeżywaliśmy osobistą Pięćdziesiątnicę i teraz w godzinie Eucharystii, która jest również godziną Ducha Świętego.
To On nas wyposażył na drogę chrześcijańskiego życia dając nam swoje dary – wyliczamy ich siedem. Wszyscy ochrzczeni korzystamy z bogactwa Ducha Świętego, darów i charyzmatów, danych ostatecznie dla dobra Kościoła.
To właśnie w Duchu Świętym poznajemy Chrystusa i wyznajemy, że „Jezus jest Panem”; w Nim też modlimy się do Boga; a nawet zwracamy się do Niego Jego własnym imieniem: Ojcze.
Zauważamy również owoce Jego przemieniającej obecności.. Wśród nich wyliczamy: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie ( Ga 5,22).
2. Jezus Chrystus powołał a Duch Święty uczynił narzędziem
ewangelizacji śp. księdza biskupa Eugeniusza Juretzko, który urodził się w uroczystość Bożego Narodzenia 1939 r. w Radzionkowie, jako drugie z czworga dzieci Teodora i Marii z d. Skop. Stanowili typowo górnośląską, katolicką rodzinę: Teodor był górnikiem pracującym w kopalni Radzionków, natomiast Maria dbała o dom. Ojciec Eugeniusza był miłośnikiem muzyki i należał do górniczej i parafialnej orkiestry dętej. Talent i miłość do muzyki młody Eugeniusz odziedziczył po ojcu. Dlatego uczęszczał do Szkoły Muzycznej w Tarnowskich Górach a w Niższym i Wyższym Seminarium Duchownym doskonalił swoje umiejętności muzyczne.
Dojrzewał i rozwijał się w tutejszym środowisku rodzinnym i parafialnym aż odkrył powołanie do wyłącznej służby Bożej sprawie i do końca je zrealizował wstępując do zgromadzenia Oblatów Maryi Niepokalanej.
Święcenia kapłańskie przyjął w 1964 r. przez posługę abp. Antoniego Baraniaka. Już 6 lat później (23 stycznia 1970 r.) wraz z ojcami: Tadeuszem Krzemińskim, Czesławem Szubertem i Józefem Leszczyńskim wyruszył jako misjonarz do Kamerunu.
Pracował w wielu placówkach misyjnych północnego Kamerunu. A w dniu 20 maja 1991 r. został mianowany biskupem diecezjalnym nowo utworzonej diecezji Yokadouma w południowej części Kamerunu.
Radość tej nominacji dokonanej przez dziś św. papieża Jana Pawła II rozlewała się na Kamerun i Polskę; na Zgromadzenie Oblatów i tutejszą parafię, w której bywał gościem ilekroć przybywał z misji na urlop..
Po przyjęciu święceń biskupich – w dzień Imienin Matki Bożej- 8 września 1991 r. – rozpoczęła się zwyczajna biskupia praca – ewangelizacja i administracja; głoszenie i budowanie diecezjalnych struktur…
Diecezja Yokadouma znajduje się na pokrytym tropikalną puszczą terenie o wielkości Belgii, gdzie wśród 120 tys. mieszkańców jest ok. 30 tys. katolików i ponad 1,5 tys. katechumenów. Pracuje tam około 20 kapłanów, a większość z nich to Afrykańczycy. Pracę misjonarzy wspiera 65 katechetów.
To ta ziemia stała się ostatecznie jego biblijną Niniwą a On jak prorok Jonasz głosił za Jezusem:
„Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”.
O tym głoszeniu mówił kiedyś tak:
„Nasza praca, jak każdego misjonarza, idzie w dwóch kierunkach. Z jednej strony jest praca typowo ewangelizacyjna, a z drugiej – socjalna”. W 1991 r. zaczynał posługę z trzema parafiami, dwiema przychodniami zdrowia i szkołami podstawowymi. Bilans jego 25 lat pracy pasterskiej – troski o człowieka w całościowym rozumieniu - jest przeobfity: 14 parafii, jeden szpital, sześć przychodni zdrowia, trzy ośrodki formacyjne dla Pigmejów z plemienia Baka, osiem przedszkoli i szkół podstawowych i jedno gimnazjum. Obecnie w seminarium przygotowuje się do kapłaństwa 14 kleryków. Jest też wiele kandydatek do żeńskich zgromadzeń zakonnych. Dwie trzecie spośród 45 sióstr pracujących w diecezji to Afrykanki.
Wspomniałem trzy ośrodki formacyjne dla Pigmejów.. Trzeba dodać, że Pigmeje są w Afryce ludźmi drugiej kategorii; w niektórych krajach afrykańskich nie przyznaje się im praw obywatelskich; bo prowadzą koczowniczy tryb życia.. ich domem jest afrykańska dżungla a granice państwowe mało ich interesują..
I tym ludźmi – często uważanymi w Afryce za podludzi –opiekuje się Kościół. I to czynił bardzo świadomie i z wielką determinacją śp. bp Eugeniusz aż do tego stopnia, że był z nimi identyfikowany; nazywano go apostołem Pigmejów. Był rzecznikiem ich praw!
Drodzy Bracia i Siostry!
3. Nie znam testamentu sp. ks. bpa Eugeniusza.. Natomiast znana
mi jest treść jego ostatniej, dłuższej rozmowy, która odbyła w domu OMI w Lublińcu, gdzie bp Eugeniusz przebywał – już jako emerytowany biskup - pozostając pod czujną opieką lekarzy.
Jeszcze dzień przed śmiercią (w poniedziałek) odwiedził go o. Wiesław Chojnowski OMI (dawny misjonarz z Madagaskaru). Rozmawiali o powrocie do Kamerunu. Biskup Eugeniusz bardzo chciał szybko wracać do Kamerunu. Zastanawiał się, ile jeszcze potrwają konieczne badania lekarskie, bo chciał jak najszybciej wrócić do Poznania, aby przygotować się do wyjazdu.
Na dzień 2 lutego miał już wykupiony bilet. Mieli lecieć razem, właśnie z o. Wiesławem. Planował tak praktycznie do końca swego życia, bo było to w poniedziałek przed południem. Wieczorem stracił już przytomność i następnego dnia odszedł do Pana. Tak więc ostatnia dłuższa rozmowa jego życia dotyczyła Kamerunu; dotyczyła powrotu do swoich.. bo to już nie Polska była jego ojczyzną.. ukochał Afrykę i tych, którym tam służył.. Jego Ojczyzna był Kościół, który budował jako pierwszy biskupa diecezji…
Dlatego słuszna jest decyzja o Jego powrocie Afryki.. W nekrologu czytamy:
„Trumna z ciałem śp. o. bpa Eugeniusza zostanie przetransportowana do Kamerunu.Tam, w stolicy diecezji Yokadouma, odbędą się główne uroczystości pogrzebowe z udziałem afrykańskich biskupów”.
Bracia i Siostry!
4. Tą Eucharystią w kościele Wniebowzięcia NMP dziękujemy
dziś Bogu przez Chrystusa w Duchu Świętym za powołanie syna górnośląskiej rodziny do posługi w dziele ewangelizacji.. To Pan – powołujący w każdym czasie, jak kiedyś nad Jeziorem Galilejskim wezwał Go po imieniu i powiedział do Niego „Pójdź za Mną, a sprawię, że odtąd ludzi łowić będziesz..”.
Młody powołany – nie znał wtedy swego życiorysu – oddał się do dyspozycji, a Duch Święty, który buduje Kościół na całym okręgu ziemi, uczynił z Niego narzędzie ewangelizacji mieszkańców dalekiego a przecież bliskiego nam Kamerunu. I wyposażył Go w potrzebne dary i charyzmaty..
Dziś dziękujemy za posługę bpa Eugeniusza wpisując Jego ofiarne życie w życie naszego Zbawiciela, który przez swoją śmierć i zmartwychwstanie wprowadza nas do Domu Ojca.
Drodzy!
Modlimy się w kościele pw. Wniebowzięcia NMP… To wezwanie wskazuje kierunek naszego patrzenia..
Wierzymy, że Bóg przyjął swego wiernego sługę do radości życia wiecznego, które jest pełnią doświadczenia relacji miłości Ojca ze swoim umiłowanym dzieckiem..
Niech śp. bp Eugeniusz odpoczywa w pokoju.. i nadal się opiekuje afrykańską Niniwą i Pigmejami…
Bracia i Siostry!
Za św. Pawłem – mówię wam dzisiaj: „czas jest krótki… przemija bowiem postać tego świata”!
Dlatego warto przypatrywać się życiu tych, którzy z tego świata odchodzą przed nami i warto patrzeć w kierunku Wniebowziętej!
Amen.

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media